Vertu memm

Sverrir Halldórsson

Kaupmannahöfn | 2. kafli

Birting:

þann

Kaupmannahöfn

Vöknuðum kl: 04:00 um morguninn og gerðum klárt og komnir í morgunmat kl: 04:30, prýðismorgunmatur af klassísku gerðinni, kl: 05:00 var kallað út í bílana og voru 8 – 9 bílar á stæðinu allir að flytja fólk í flug, komum upp í flugstöð og beint inn.

Þar tók við mér ung yngismær með hjólastól og rúllaði mér í gegnum vopnaleit, tollinn og stoppaði við borð hjá Nord þar sem við ákváðum að bíða þar til kallað yrði út í flug.

Svo kom að kallinu, mætir þá daman og keyrir mig alveg að innganginum í vélina og fengum við að koma okkur fyrir áður en runan kom og var það vel þegið.

Rellan var full og rauk í loftið á tíma og kleif helvíti bratt, en svo rétti hún sig við og þjónusta gat hafist um borð.

KaupmannahöfnÞað sem maður varð var við eiginlega strax var hvað sætin eru góð breið og fótaplássið, aldrei upplifað svona mikið en þetta var nýleg vél frá wow air af gerðinni Airbus 320, leið flugið áfram, utan þess að það var töluverð ókyrrð í loftinu. Svo nálgumst við Kaupmannahöfn, vindur þá að mér ein flugfreyjan og spyr hvort það sé ég sem hafi pantað aðstoð og kváði ég já við því og sagði hún mér að sitja rólegur hún myndi láta mig vita þegar flutningsaðillinn væri klár.

Svo var stoppað á hlaði og allir stóðu upp nema við félagarnir, þó svo ekki væri búið að opna vélina, svo tók góðan tíma að losa vélina, kom þá flugfreyjan til mín og sagði að hún væri komin og gekk ég út og þar beið mín önnur dama með hjólastól og rúllaði mér upp landganginn og er þar var komið var hún með rafmagnsbíl ( Siggi, hann hét ekki Tesla heldur Omo þekkir þú þá eitthvað? ) og svo var keyrt og Venni í aftursætinu yfir í terminal 3, en þar var skipt yfir í rafmagnsstól og ég keyrður niður á brautarpall hjá Metróinu.

Hótel Imperial

Hótel Imperial

Stuttu seinna kom lestin og tókum við hana niður á Nörreport stöðina þar sem við skiptum yfir í S tog og fórum á Vesterport stöðin og er við komum þar út þá horfðum við á hótelið sem við myndum gista á Imperial.

Við vorum orðnir svangir, þannig að við fórum fyrst á Axelborg bodega og fengum okkur sæti á gamla stamborðinu hans Simon Spice og pöntuðum eftirfarandi að borða.

Axelborg bodega

Axelborg bodega

Kaupmannahöfn

Kaupmannahöfn

3 teg. síld, krydd, marineruð og christanshavn með rúgbrauði og smjöri

Vá hvað síldin var góð, það munaði litlu að ég táraðist.

Kaupmannahöfn

Djúpsteikt rauðsprettuflök í raspi með agúrkusalati og alvöru remúlaði

Stóð fyllilega fyrir sínu, dönsk klassík.

Kaupmannahöfn

Parísarbuff með rauðrófum, lauk, kapers, sinnepspickles, ferskri piparrót og eggjarauðu

Nú brosti ég aftur á hnakka, það eru mörg ár síðan ég smakkaði þetta síðast en var vel þess virði.

Kaupmannahöfn

Hænsasalat með ristuðu brauði

Dönsk klassík sem erfitt er að klúðra.

Spjölluðum við smástund við þjóninn og var okkar niðurstaða með síldina eftirfarandi: íslenska síldin er sú besta, en danir kunna best að verka hana og hef ég heyrt tvær ástæður fyrir því, fyrri er að það sé verið að nota frosna síld en ekki saltsíld og hin að síldin sé útvötnuð of mikið og verði þá eins og hálfgert mauk.

Fórum sáttir út af staðnum og upp á hótel og tékkuðum inn, upp á herbergi og lögðum við okkur fram að kvöldmat.

Svo var komið að kvöldverðinum og skyldi hann snæddur á veitingastaðnum Sans Souci á Freiðriksbergi.

Ég hafði verið í tölvusamskiptum við þau um villibráð og fékk svar að það réðist í hverri viku hvað væri á matseðlinum eftir hvað veiðimenn fengju og var ég bara sáttur með það.

Við förum inn og er vísað til sætis og afhentir matseðlar og við skoðum þá og hvergi er að sjá villibráð, ég spyr þjónustustúlkuna og segi henni frá samskiptum mínum við staðinn á netinu, hún fer með það til baka og kemur að vörmu spori og segir að það sé enga villibráð að fá, ok við skoðum matseðillinn áfram og vorum búnir að ákveða okkur þegar mér verður starsýnt á svona litla bók og fer að fletta henni og viti menn þar er seðillinn sem ég hafði lesið með villibráð, kalla ég í stúlkuna og spyr hana hvort þetta sé ekki á boðstólunum, hún les þetta blóðroðnar og fer á bak við.

Allt í einu birtist önnur dama og kom í ljós að ég hafði verið í sambandi við hana og segir að það þurfi að panta þetta með fyrirvara, ég spyr hvar það standi og hún hikstar og fer fram og kemur stuttu síðar og segir við getum boðið ykkur grafin krónhjört í forrétt og líka í aðalrétt og vorum við sáttir með það og kom eftirfarandi matur á borðið:

Kaupmannahöfn

Kaupmannahöfn

Grafinn Krónhjartar hryggvöðvi með stökku salati, sítrusávöxtum og hnetum

Magnaður réttur, bragðið dansaði vals svo vel harmóneruðu það.

Kaupmannahöfn

Steiktir hóstakirtlar með grænkáli, rúsínum og sveppakjötseyði

Kom skemmtilega á óvart, væri alveg til í að borða þennan rétt aftur.

Kaupmannahöfn

Kartöflumauk

Kaupmannahöfn

Krónhjartafille með bökuðum fíkjum og döðlum, waldorfsalati, bláberjasultu, kartöflumauki og rauðvínssósu

Þetta var alveg svakalega góður réttur og vel þess virði að standa í stappi til að fá hann.

Kaupmannahöfn

Soðin Pera í púrtvíni með létt brenndu hvítsúkkulaði og appelsínu ís

Frábær samsetning á bragði, maður bara fór á flug.

Heim á hótel og beint í koju og upplifa daginn aftur slakur ,áður en haldið var inn í Disney

Fleira tengt efni:

Kaupmannahöfn | 1. kafli

 

/Sverrir

twitter og instagram icon

† 1956-2015 | Sverrir er matreiðslumeistari, en hann lærði matreiðslu á Hótel Sögu og var við nám í hótelstjórnun í Álaborg. Hann hefur starfað mjög víða, m.a. á veitingastöðum í Englandi og Danmörku. Einnig á stöðum hér heima, m.a. Hótel Sögu, Óperu, Holliday Inn, Ránni og Þotunni í Keflavík, Fossnesti á Selfossi. Sverrir er beinskeyttur, opinskár og harðsoðinn penni.

Sverrir Halldórsson

Hinsta kveðja: Sverrir Þór Halldórsson

Birting:

þann

Sverrir Þór Halldórsson matreiðslumeistari

Sverrir Þór Halldórsson matreiðslumeistari

Þau sorglegu tíðindi bárust þann 11. desember síðastliðinn, að einn úr hópi okkar fréttamanna, Sverrir Þór Halldórsson matreiðslumeistari, hefði látist á Borgarspítalanum.

Útförin sem var afar falleg og hjartnæm, fór fram að viðstöddu miklu fjölmenni í Fossvogskirkju, en Sverrir var jarðsunginn af séra Guðbjörgu Jóhannesdóttur. Sverrir var jarðsettur í Gufuneskirkjugarði.

Rúmlega 1200 fréttir og pistlar

Sverrir var öflugur penni og veitingarýnir og skrifaði yfir 1200 fréttir og pistla hér á veitingageirinn.is/freisting.is frá árinu 2007. Á gamla vefnum voru yfir 700 pistlar og fréttir birtar eftir Sverri.

Fyrsti pistillinn eftir hann birtist 6. mars 2007 og fjallaði um Ungkokka Íslands, en liðið keppti í keppninni The World Knorr Junior Culinary Grand Prix í Scot Hot.

Síðasti pistill Sverris fjallaði um eitt af mörgum ferðalaga hans en hann var ötull að ferðast út fyrir bæjarmörkin.

Hægt er að lesa allar fréttir og pistla frá Sverri með því að smella hér.

Þín verður sárt saknað kæri vinur. Hafðu þökk fyrir allt og allt.

Að lokum birtum við hér minningarorð sem birt voru í Morgunblaðinu frá þeim Sigurvini Gunnarssyni og Sigurði Einarssyni, Klúbbi Matreiðslumeistara og Sigurði L. Hall með góðfúslegu leyfi þeirra:

Minningargrein

Í dag kveðjum við Sverri Þór Halldórsson sem lagður er af stað í sína hinstu ferð. Kynni okkar hófust fyrir um 40 árum er hann hóf matreiðslunám á Hótel Sögu. Þetta hefur sjálfsagt verið rétta fagið fyrir hann því segja má að matur, og allt matartengt, hafi verið hans helsta áhugamál jafnt í starfi sem frístundum. Sverrir lifði fyrir mat og allt matartengt.

Að loknu námi lágu leiðir Sverris víða, fyrst á því merka hóteli Hótel Savoy í London og síðan til Danmerkur þar sem hann stundaði hótelnám í Álaborg, vann svo í Kaupmannahöfn um tíma áður en hann kom aftur heim og byrjaði aftur á Hótel Sögu þar sem hann naut sín vel. Nánari ferill hans verður ekki rakinn hér.

Kynni okkar og vinskapur entist til æviloka Sverris. Þær voru ófáar ferðirnar sem við fórun saman á hina ýmsu veitingastaði og hótel jafnt á höfuðborgarsvæðinu sem út um landið og erlendis. Hann var fréttamaður á Veitingageiranum, fréttavef um mat og veitingar, og skrifaði þar veitingarýni. Það spunnust oft upp liflegar og áhugasamar umræður. Þótt við ræddum saman um upplifun okkar af þeim réttum sem við fengum hverju sinni og kryfðum til mergjar þá hafði hann lokaákvörðun um textann. Hann var alltaf fylginn sér og oft voru hin gastrómisku viðmið svo heilög fyrir honum að okkur féll oftar en ekki allur ketill í eld. Hann var „prinsip“ maður fram í fingurgóma og eftir hann liggja margar greinar um hinar ýmsu hliðar veitingamennsku. Hann var vel virtur fagmaður og starfaði mikið fyrir Félag Matreiðslumanna (Matvís) og Klúbb matreiðslumeistara. Einnig var hann alþjóðlegur dómari í matreiðslukeppnum, var um tíma í landsliði matreiðslumanna og tók þátt í alþjóðakeppnum.

Sem dæmi um mataráhuga hans þá fórum við einu sinni í dagsferð frá Prag til Vínarborgar til að borða þar Vienerschnitzel og koma svo við á Hótel Sacher til að fá ekta Sachertertu og aftur til Prag um kvöldið. Þetta þótti honum toppurinn. Svo var ekkert mál að skreppa til Kaupmannahafnar til að fara á danskt jólahlaðborð. Eitt sinn dvaldi hann á Landspítalanum. Eftir nokkra daga var honum farið að leiðast maturinn, hann hringdi þá á eitt besta hótel landsins og pantaði flottan kvöldmat. Yfirmatreiðslumeistarinn kom sjálfur með pöntunina til hans og sá um að allt væri samkvæmt bókinni.

Já, hinsta ferð Sverris er hafin. Við trúum því að hann sé búinn að koma sér fyrir í veitingasölum himnaföðursins og njóti sín vel. Með söknuði kveðjum við góðan vin. Hafðu þökk fyrir allt.

Aðstandendum sendum við innilegar samúðarkveðjur.

Sigurður Einarsson
Sigurvin Gunnarsson

Minningargrein

Sverrir Þór Halldórsson er horfinn á braut. Hann hóf ungur að læra matreiðslu og gengdi síðan því starfi af lífi og sál. Leiðir hans lágu víða og hann var virtur fagmaður. Sverrir starfaði mikið að félagsmálum, var félagi í Klúbbi matreiðslumeistara og sinnti þar ýmsum krefjandi verkefnum sem hann leysti með glæsibrag. Hann var um tíma í landsliði íslenskra matreiðslumanna og tók þátt í alþjóðakeppnum. Einnig var hann alþjlóðlegur dómari í matreiðslukeppnum.

Klúbbur matreiðslumeistara þakkar fyrir góð kynni og óskar góðrar ferðar á vit nýrra ævintýra. Fjölskyldu hans sendum við innilegar samúðarkveðjur.

Klúbbur matreiðslumeistara
Björn Bragi Bragason

Minningargrein

Það kemur manni ætíð á óvart þegar dánarfregn náins vinar og samferðarmanns birtist, jafnvel þótt innst inni sé maður viðbúin því að lokin séu nær. Sverrir Þór Halldórsson matreiðslumeistari lést þ. 11. desember. Við lærðum kokkinn saman á Hótel Sögu fyrir uþb. 40 árum síðan. Hótel Saga var á þeim tíma musteri íslenskrar matargerðarlistar og var allt í hæsta gæðaflokki. Eldhúsið var stórt og sinnti öllum sölum á mörgum hæðum hótelsins. Þar unnu fjöldi af kokkum, þjónum, lærlingum og smurbrauðsdömum og skapaðist glaðlegt líf á milli starfsfólksins. Við fíluðum okkur.

Sjéffarnir yfir kokkalærlingunum voru allir marglærðir og reyndir frá útlöndum og töluðu bæði dönsku og frönsku. Það þótti kostur í faginu og vildum við nemarnir ná því líka. Út skyldi haldið strax að námi loknu. Þannig vorum við Sverrir. Eftir námið þá fer Sverrir til London og starfaði á Hótel Savoy einu því allraflottasta í Evrópu þá. Síðan til København og starfaði hann þar á ýmsum veitingastöðum en heldur svo til Århus að stúdera frekari hótelfræði. Leiðir okkar lágu mikið saman þá, en ég bjó í skíðabænum Geilo í Noregi. Þar vann lítill hópur hótelfagfólks frá Íslandi. Sverrir kemur í heimsókn og um að gera að drífa hann á skíði. Hann var nú ekki á því fyrst enda alveg óvanur á skíðum.

Sverrir var ekki mikið í íþróttum yfirleitt. Upp í brekku er haldið og strax upp lyftustólinn í stærstu brekkuna en samt alls ekki þá bröttustu né hættulegustu. Þetta átti nú ekki að vera neitt mál bara að fara rólega í plóg og stuttar beygjur. Gekk það alveg frábærlega. Sverrir fer þetta með glans nema þegar farin er rúmlega hálf brekkan þá pomsar hann á rassinn! Eftir var nokkuð bein braut niður að kaffiteríu. Þeir sem þekktu Sverri vel vita að hann var nú frekar þungur til pundsins og þurfti tvo til að reisa hann við með sameiginlegu átaki. Komum honum á lappir og hann stendur keikur á skíðunum, nema að þau byrja að renna niður brekkuna með Sverri, baðandi út höndunum á fullu bruni. Þetta leit ekki vel út og sá maður að hann myndi rústa kaffiteríunni, borðum og gestum, eins og í James Bond mynd, nema þegar hann er kominn niður brekkuna þá tekst honum á einhvern lofaðan hátt að taka þetta fína beygjuskrens og stoppa standandi eins og alvanur keppnismaður. Svipurinn á mínum manni var flottur þegar við komum að honum, gleðiglottið sem við þekktum svo vel á Sverri. „Skíði ekki málið“ en það þýddi ekki að ræða um aðra ferð. Margar góðar sögur eru til af Sverri og tiktúrum hans. Allar góðlátlegar og skemmtilegar í hans stíl.

Hann var sérstakur karakter og engum líkur. Hann var skapgóður, sæll og hló mikið. Hann fór samt sínar eigin leiðir. Þrátt fyrir veikindi sín hélt hann sig alltaf við fagið, skrifaði um og dæmdi veitingastaði á sinn hátt. Hann var einnig í því að pirra unga matreiðslumenn er voru að tvista fagmennskuna. Matreiðslan skyldi rétt gerð og fagorðin kórrétt. Var það ávallt skemmtilestur, margt vel sagt og rétt.

Ég hitti hann síðast í sumar og sá þá að mátturinn var að dvína. Sögurnar um Sverri lifa áfram í minningunum. Farvel min ven.

Sigurður Lárus Hall.

Lesa meira

Sverrir Halldórsson

Suðurströndin | Fyrri hluti | Veitingarýni: Hendur í Höfn og Tryggvaskáli

Birting:

þann

Hendur í Höfn - Dagný Magnúsdóttir

Hendur í Höfn – Dagný Magnúsdóttir

Þá erum við lagðir af stað í enn eina bununa út fyrir bæjarmörkin og nú skyldi beina athyglinni að suðurströndinni og fyrsti staðurinn var Þorlákshöfn.

Þar er lítið leyndamál sem stofnað var 3. júni 2010, og heitir því frumlega nafni Hendur í Höfn og er Dagný Magnúsdottir eigandi staðarins. Dagný er ekki menntuð í eldamennsku, en með óbilandi áhuga sem sennilega reis og þróaðist sökum þess að matarofnæmi hefur háð fjölskyldunni.

Hendur í Höfn

En uppistaða í vinnu hennar er listsköpun og námskeiðshald á þeim vængi, en fellur vel að vera með lítið gallery og kaffihús tengt hvort öðru.

Hér ætlum við að huga að kaffihúsinu, þar er allur matur glútenfrír og lagaður frá grunni og engin auka,- eða hjálparefni notuð í matargerðinni.

Hún er í samvinnu við fiskvinnslufyrirtæki í þorpinu og fær úrvalshráefni hjá þeim og á móti koma þeir með erlenda kaupendur og smakka á vörunum sem þeir hafa hug á að kaupa, komna í góðan rétt með grænmeti sósu og öðru passandi meðlæti og óhætt að segja að þetta samstarf er beggja hagur og helst alla leið á staðnum.

Hendur í Höfn

Heimabakað brauð

Við fengum fyrst heimabakað brauð með þeyttu smjöri, fersku basilpesto og pesto úr rauðri papriku og bragðið það var alveg magnað og gaf góð fyrirheit um það sem koma skyldi.

Svo kom:

Hendur í Höfn

Humarsúpa með heysátu af humri í miðjunni og súpunni hellt yfir

Hendur í Höfn

Humarsúpa með heysátu af humri í miðjunni og súpunni hellt yfir

Löguð á staðnum frá grunni og eftir 2- 3 skeiðar horfðu við á hvorn annan gersamlega orðlausir yfir því kröftuga, dýrlega og hreina humarbragð sem var af súpunni. Einnig var fullkomin eldun á humrinuum, þessi réttur algjör snilld og þess virði að keyra til Þorlákshafnar til að njóta.

Hendur í Höfn

Kökur

Á eftir fengum við að smakka á 3 tegundum af kökum, þar af ein osta og var þar alveg það sama upp á teninginn, hreint bragð og svakalega góð og þó svo að það séu lagaðar á sérmáta þá fannst það ekki á bragðinu.

Það er virkilega gaman að upplifa aðila sem eldar mat af köllun og eru ekki að nota einhverjar flýtileiðir, enda uppsker hún samkvæmt því.

Kvöddum við Dagnýju með trega, við vorum alveg til í að vera kostgangarar hjá henni.

Héldum leið okkar áfram en næsti staður var Hveragerði, en þar tókum við hús á Eyjólfi K. Kolbeins yfirmatreiðslumeistara hjá Dvalarheimilinu Ási og áttum gott spjall við hann, síðan lá leiðin á Selfoss.

Þar vorum við með bókaða eina nótt á Selfoss Hostel á Austurvegi ( gömlu Ljósheimar) og fengum við herbergi í kjallaranum, ég lagði mig en Venni fór smá túr um plássið.

Klukkan 18:00 vorum við mættir í Tryggvaskála við Ölfusárbrú en þar skyldi kvöldverður snæddur.

Komum inn og okkur vísað á borð, drykkjarpöntun tekin og sannmælst um að eldhúsið myndi sjá um matinn og kom eftirfarandi:

Tryggvaskáli

Humarsúpa Tryggvaskála
Koníak, sultaður tómatur

Mikil vinna lögð í súpuna og bragðgóð en eldpipar finnst mér ekki eins góður og gott leturhumarbragð.

Tryggvaskáli

Glóðaður bláugga túnfiskur
Brenndur blaðlaukur, sinnepsmajó, stökkur hvítlaukur, herslihnetu-sellery relish

Skemmtileg samsetning á bragði sem tónuðu vel upp á móti hvort öðru, laukurinn flottur.

Tryggvaskáli

Hægeldaður Lax
Bankabygg frá Ólafi Eggertssyni á Þorvaldseyri, spergilkál, eldpiparsteikt brauð, ljótur og bláberjatónað karamellusmjör

Frábær eldun á fiski, bankabyggið kom vel út sem og osturinn og smjörið, en þetta daufa bragð leið svolítið fyrir eldpiparinn.

Tryggvaskáli

Lambafillet úr Flóanum með dill- spínatmauki
Dill – spínatmauk, ísbúa kartöflukaka, lambarillet og blóbergssoðgljái

Mjög flott eldun á kjötinu, safaríkt, mjúkt og harmonían í bragði til fyrirmyndar.

Tryggvaskáli

Hunang og kamilla
Hunangsís, herslihnetucrumble, sítrónukrem og kamillu svampur

Mjög góður ís og góður samleikur, svampurinn var skemmtileg nýlunda og góð.

Yndisleg máltíð í fallegu umhverfi, en leið mest fyrir hálfbágborna þjónustu, þökkuðum fyrir okkur og héldum til koju.

 

 

Lesa meira

Sverrir Halldórsson

Marriott kaupir Starwood Hotels

Birting:

þann

Marriott hótelkeðjan

Marriott hótelkeðjan ætlar að kaupa Starwood keðjuna og úr því verður stærsta hótelkeðja heims. Kaupverðið er 12,2 milljarðar dollara, eða sem jafngildir 1.598 milljörðum íslenskra króna á núverandi gengi. Hörpuhótelið verður rekið undir merkjum Marriott og Starwood hefur sýnt hóteluppbyggingu á Íslandi áhuga.

Sameinuð hótelkeðja mun samtals stjórna 5.500 hótelum með 1,1 milljónum herbergja í 100 löndum. Reiknað er með að samruninn gangi í gegn á miðju næsta ári.

Undir hatti Starwood eru m.a. hótelið St. Regis, W Hotels, Westin og Sheraton. Tilkynnt var um kaupin nú á dögunum en þau hafa átt sér nokkurn aðdraganda þar sem stjórnarformaður Starwood sagði í apríl að stjórnendur væru að skoða nýja möguleika varðandi fjármögnun og skipulagningu.

Þrjú kínversk fyrirtækið hafa verið á eftir Stawood; Jiang International Hotels, sovereign wealth fund China Investment Group og HNA Group, auk þess hefur Hyatt hótelkeðjan einnig sýnt áhuga.

 

Greint frá á mbl.is

 

Lesa meira
  • Viceman kynnir nýjan liðsmann 29.03.2020
    Hjörvar Óli Sigurðsson hefur gengið til liðs við Viceman og mun sjá um bjór skrif inná síðunni. Taka skal fram að skrifin munu að engu leyti raska aðal starfi Hjörvars á Brewdog Reykjavík og munu fastagestir staðarins áfram getað notið nærveru Hjörvars þar. Hjörvar er eini Cicerone á Íslandi. Um er að ræða viðurkennda gráðu […]
  • Ivan Svanur Corvace 29.03.2020
    Ivan Svanur | Hristarinn Happy Hour með The Viceman Það er óhætt að segja að Ivan sé einn allra vinalegasti barþjónn landsins. Hann hefur ekki langt að sækja það því hann er hálfur Ítali og þeir gjarnan þekktir fyrir mikla gestrisni.  Ivan hefur verið fyrirferða mikill barþjónn í barsenu Íslands á undanförnum árum. Hefur hann […]

Podcast/hlaðvarp

Ekki missa af neinu

Fréttabréf

Veldu eitt eða allt af eftirtöldu:

Mest lesið í dag